ANNEBISYOSA

Ang tagal ko ulit bago nainlove. Feeling ko buong 2011, nagplaying safe ako at takot magmahal. Yung tipong sumasakay lang sa agos. Yung tipong hahanap ng way para maturn off sa lalake para lang hindi mainlove. Takot talaga ako. Takot akong masaktan, makasakit. Siguro kasi nadala lang ako sa experiences ko before. Pero this time. I gave chance to a guy. And I can feel that he’s worth it. Sana. Almost 3 wks na kong masaya dahil sa kanya. Yung tipong kahit puyat at pagod ako, masaya at good vibes pa din. Yung tipong inspired akong magsagot ng exams. Yung tipong laging may inaabangang text at tawag. At yung tipong laging nakangiti. Masayang maging masaya. Though, may doubt at takot pa din ako. I’ll take this risk. Basta ang alam ko, I’ll just treasure these moments

Masarap magbackread sa mga hinahangaan mong tao sa tumblr.

Nakakatuwa basahin yung mga naiisip nila, expressions, pangyayari sa mga buhay nila. Kahit na nagkukuwento sila sa masaya o fail nilang lovelife, go pa din sa pagbasa. Masarap talaga pag may hinahangaan kahit na sa networking site lang. May mga tao kasing masarap tanawin sa malayo. Yung tipong mas okay na hindi nila alam na andiyan ka lagi para sa kanila, na lagi mong binabasa yung posts nila at yung makita mo lang ang post nila sa dash eh masaya ka na.

You made my day. Kahit na sobrang toxic ng week na ‘to. Kahit na papatay na ko sa prelims at sa daming requirements. Magbackread lang sa posts mo, kuntento na ko <3